نسبت «آزادی» با «پیشرفت» و «عدالت»
29 بازدید
محل نشر: کتاب مجموعه مقالات چهارمین نشست اندیشه های راهبردی با موضوع آزادی
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
در این نوشتاراز تقید آزادی به پیشرفت و عدالت سخن می‌رود. نکته اصلی این است که انسان برای پیشرفت روی به زندگی اجتماعی می آورد؛ از این رو، ناچار است که حقوق خود را به پیشرف جامعه خود مقید سازد و از حدود و ثغور آن تخطی نکند، در واقع نظام تصمیم‌گیری اجتماعی باید به گونه ای عمل کند که به پیشرفت ختم شود؛ در این صورت پیشرفت اجتماعی در اختیارات افراد سرریز می‌شود و سهم تإثیر آنها در تصمیم‌گیری‌ها بالا می‌رود و افزایش کمی و کیفی پیدا می کند. در حقیقت، آزادی در راه توسعه آزادی به کار گرفته می شود که به معنای توسعه حضور در فرآیند پیشرفت خواهد بود، از سوی دیگر اگر آزادی مقید به پیشرفت باشد،ناگزیر مقید به عدالت هم می شود؛ زیرا شرط تحقق پیشرفت، عدالت است و ساختارهای عادلانه سیاسی، فرهنگی و اقتصادی، بسترساز پیشرفت هستند؛ لذا حق آزادی نباید در مقابل حق پیشرفت و حق عدالت معنا شود؛ بلکه باید مقید به آنها باشد. اگر ازادی به پیشرفت و عدالت، گره بخورد، از آنجا که مکاتب مختلف، تعاریف گوناگونی از این تکامل اجتماعی و عدالت ارائه می‌دهند، در تحلیل و تعریف آزادی نیز نقش خواهند داشت که البته مکتب وحی به دلیل تکیه به توحید و ولایت و ایثار، تنها مکتبی است که می‌تواند بسترساز آزادی اجتماعی و توسعه این آزادی باشد، ولی مکاتی مادی، به جای آزادی،اسارت و استیثار تحویل می‌دهند.